Fietsen in Turkmenistan

  1. 18 april 2006

    18-04-'06

    Vroeg opstaan en op weg. De weg is zwaar, heel zwaar, maar ik geniet. Na veel op en neer kom ik eindelijk bij de grensovergang aan. Laatste riaals spenderen aan een flesje water en dan er overheen. De Turkmenen willen veel van me weten, en de beambte lijkt er niet echt op gesteld dat ik eerst iets wil lezen voordat ik er mijn handtekening onderzet. De stijve matrones achter de aangiftetafel nemen uitgebreid de tijd om door mijn voedselvoorraad de snuffelen, maar dan mag ik door.

    Lees het gehele artikel >

  2. 19 april 2006

    19-04-'06

    Tsja, daar zit je dan, the morning after. Gisteravond, net nadat ik hele verhalen had lopen schrijven over Ashgabat en omgeving, liep mijn Erisson vast, en verdwenen mijn dagboekverhalen van de afgelopen dagen in het niets. Da's balen (op z'n zachtst gezegd). Dit keer dus in de re-try.

    Lees het gehele artikel >

  3. 20 april 2006

    20-04-'06

    Na een laatste 'Hello my friend, breakfast' (de enige woorden Engels die mijn gastheer kent, dus eet je drie keer per dag ontbijt) en natuurlijk weer een gigantische maaltijd, is het tijd om te vertrekken.

    Ik dacht een afslag naar Mary gezien te hebben en rijd dus een heel stuk terug door de stad, naar waar ik binnenkwam. Na twee kilometer veranderd de snelweg echter in een grote zandbak; end-of-road, lekker handig. Dus weer terug de stad in, en al gokkend (rechts aanhouden) sta ik even later bij de stadsgrens. Een checkpoint inclusief natuurlijk, en ik rijd door (of krijg in ieder geval het idee dat dat geen punt is).

    Lees het gehele artikel >

  4. 21 april 2006

    21-04-'06

    Wanneer ik weg wil gaan blijkt de wind plotseling gedraaid, waardoor ik ineens een windje in de rug heb. Niet slecht. Ik maal door een eentonig landschap waarvan ik best zou kunnen genieten, ware het niet dat er een onafgebroken stroom druk verkeer langskomt, en de weg zelf ook niet om over naar huis te schrijven is; voornamelijk daarop letten dus.

    Lees het gehele artikel >

  5. 22 april 2006

    22-04-'06

    Langzaam opgestaan, en vandaag even in een lagere versnelling. Pas tegen elven duw ik mijn fiets de nog immer drukke weg op. De kilometer voor mijn 10.000ste stikt het ineens van de tuinmannen langs de weg. Allemaal roepen en zwaaien natuurlijk, en ik besluit hun als een erehaag te zien en zwaai uitbundig terug.

    Lees het gehele artikel >

  6. 23 april 2006

    23-04-'06

    De weg gaat voort, tegen de wind in. Na eindeloos zonder zin en inspiratie te malen kom ik eindelijk bij een bocht uit, waar een paar winkeltjes en restaurantjes staan. Drink wat, koop een fles cola en ga aan de thee met de lokale bakker (grote aardewerken pot verwarmd met een gasvuur, waarin de broden als ik het goed begrijp tegen de binnenwand gedrukt worden). Een van zijn zoons zegt later muziekant te willen worden, dus besluit ik hem bij vertrek mijn in Egypte gekochte harmonica kado te doen. Sorry Saskia, maar mijn muziekale carriere staat dus weer even op een zijspoor.

    Lees het gehele artikel >

  7. Fiets-uit-elkaar-val dag

    24-04-'06

    Blijk 's ochtends toch gewoon te mogen ontbijten, en de gastvrouw spreekt een beetje Engels. Bij weggaan zeg ik haar dat ze haar prijs iets lager zou moeten maken, met een maximum van 10 dollar per nacht, en dat ze op die manier veel meer klanditie zal trekken. Dat lijkt haar wel een interessant idee, en ze zegt dat ze normaal ook tien dollar zou vragen, ware het niet dat ze dit keer vijf dollar commissie aan het hotel moet betalen..

    Lees het gehele artikel >

  8. 25 april 2006

    25-04-'06

    Tijd voor een Scandinavie oplossing, dus ontbijt en bandplakken in regenkleding, anders trek ik het echt niet meer. Rijd vrij voorspoedig door een landschap dat een beetje doet denken aan de Veluwe op een te warme juli middag, zand met een dun laagje gras en lage naaldbegroeiing. Het is dan ook lekker weer (graadje of 35 a 40).

    Lees het gehele artikel >

  9. 26 april 2006

    26-04-'06

    In de ochtend door de woestijn. Water bijna op, maar na dertig kilometer een klein cafe. Een fles water kost bijna een dollar. Vergeet het maar. Een pot thee van 2 cent dus maar. Water uit de kraan blijkt trouwens gratis, dus toch nog aanvullen. Serveersters zijn leuk, maar jammer dat je 30.000 dollar taks moet bealen om er eentje te mogen trouwen. Turkmenen vragen trouwens alijd naar je geboortejaar en nooit naar je leeftijd.

    Lees het gehele artikel >

  10. 27 april 2006

    27-04-'06

    Geen zin om 's ochtends te wachten tot ik misschien wel eens opgehaald zou kunnen worden voor een rondje door de bazar, dus heft in eigen hand genomen, en na eerst nog even op de foto gegaan te zijn met mevrouw hotel, ga ik zelf opzoek. Heb nog anderhalve dollar in Manat, en die wil ik even uitgeven voor ik de grens over ga. Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan; een kilo rijst, een kilo koekjes en een halve kilo suiker later, heb ik nog steeds een dollar over..

    Lees het gehele artikel >

Sitemap

U heeft inmiddels al een behoorlijk stuk over de site rondgefietst. Als u op de kaart kijkt ziet u dat zich op het onderstaande punt bevindt:


Colofon

Fietsen.in is geproduceerd door Eelco Weijmans, en bevat beeldmateriaal en teksten die aan zijn hand vervaardig zijn. Op deze publicatie berust copyright. Het zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van auteur reproduceren van enigerlei media aanwezig op deze site is dan ook uitdrukkelijk verboden.

Om meer over de auteur te weten te komen of contact met hem te zoeken kunt u onderstaande links gebruiken: