Fietsen in Jordanië(december 2005)

Poep gebeurd niet altijd negatief

2005-12-13- Al een aantal dagen voelt Beat zich niet helemaal lekker, en vandaag, na een voor hem niet al te geweldige nachtrust, spelen zijn klachten weer extra sterk op. Zwak, niet veel zin, en continu in dubio om misschien toch maar een stuk met de bus te gaan, sleept hij zich voort om ieder uur even opzoek te gaan naar een moskee voor een toiletbezoek aldaar.

Vlak voordat we bij de Dode Zee aankomen doet hij dit bij het godshuis van een prima imam, die mij, terwijl ik op Beat wacht, twee lekkere flesjes vruchtensap komt brengen, en wanneer Beat eindelijk zijn ding gedaan heeft, komt vragen of hij misschien iets voor ons kan doen. Wanneer hij verneemt dat de Zwitser zich niet al te lekker voelt, biedt hij meteen aan om een dokter te gaan halen, en geeft hij aan dat het voor hem een grote eer zou zijn als we in zijn moskee zouden overnachten en zouden blijven eten. De verleiding van het meer van zout lokt echter, en we besluiten verder te gaan, nadat de beste man ons heeft uitgelegd wat hij even daarvoor tijdens zijn prachtige gebed precies zong.

Eenmaal bij de voormalige zee aangekomen, wordt Beat echter overvallen door een nieuwe aanval. Hij voelt zich totaal niet goed, kramp, en wil even ergens liggen. Na een paar minuten rust languit op de grond voelt hij zich wat beter, maar heeft hij weer dringend behoefte aan een toilet. Het congrescentrum, waar hij praktisch voor de deur lag, mag hij niet binnen, maar op advies van de beveiligingsbeambte begeven we ons richting het Marriott Hotel even verder op.

We mogen zo waar naar binnen, en ik vraag Beat om een uitgebreid verslag over de marmeren wc's en met goud beslagen kranen die ik daar verwacht. Ondertussen klets ik een beetje met de porters voor de deur, en een geeft me aan wel een rondleiding door het hotel te willen geven. Dat lijkt me wel lollig, dus waarom ook niet. Hij staat er echter op dat we in een of ander golf karretje stappen, want ik dan vervolgens, rijbewijsloos als ik ben, zou moeten besturen.

Vlak voor we willen instappen, komt toevallig de General Manager naar buiten, die ik natuurlijk ook even moet begroeten. Wanneer hij van onze fietstochten hoort, en begrijpt dat we helemaal naar Jordanie zijn komen fietsen, zegt hij dat ons toegang geven tot de faciliteiten van het hotel een van de minste dingen is die hij voor ons kan doen.

Even later lopen we dus gedrieen (Beat, de porter en ik) door het hotel heen (gelukkig heeft hij het idee van het golfkarretje laten varen), met het vooruitzicht op een heerlijke duik in het zoute water. Wanneer we het stad verlaten om terug bij onze fietsen onze zwemkleding op te halen, zeg ik voor de grap tegen Beat dat het niet verkeerd zou zijn ergens in een hoekje van het strand de nacht door te brengen. De porter biedt ons meteen aan om te bellen met de GM of dat mogelijk is, maar ik houd hem daar in tegen en zeg dat ik slechts en grapje maakte.

Wanneer we ons even later bij de prachtige dame bevinden die de positie van 'Guest Relations' bekleedt, en ons zou kunnen vertellen waar we ergens in de buurt een camping zouden kunnen vinden, realiseren we ons dat dit een vrijwel onbegonnen zaak is, en krijgen we spijt van het feit dat we onze dragende vriend niet gewoon zijn telefoontje lieten doen. Enigszins subtiel proberen we dus via haar alsnog te vragen of het misschien mogelijk zou zijn op het stand te overnachten.

De juiste persoon blijkt niet te bereiken, maar er word ons beloofd dat dat waarschijnlijk wel mogelijk zou zijn iets te regelen voor ons speciale geval. Wij willen natuurlijk eerst zekerheid, want in het donker doorfietsen naar een onbekende kampeerplek zien we niet echt zitten. Dit kunnen ze ons echt niet geven, maar ze willen echt dat we ons gaan vermaken, zeker aangezien de GM ons de faciteiten toegezegd heeft. Naar het water dus en drijven maar.

Na een anderhalf uur spelen, spatteren en klikken, komt te mooie Samar ons opzoeken, met de helaas jammerlijke mededeling dat we niet bij het hotel kunnen overnachten. Wat we al een beetje vreesden gebeurde dus ook, en terwijl de schemering al ver gevorderd is, stijgen we dus weer in onze zadels, en zetten onze reis voort. Een aantal kilometers verder vinden we in het pikke donker een beschutte plek vlak naast de snelweg.

Voetnoot: Dode Zee, 65km, totaal 6489km


Comments have been disabled


Foto's

Bij dit verslag zijn de volgende foto's geplaatst:

Sitemap

U heeft inmiddels al een behoorlijk stuk over de site rondgefietst. Als u op de kaart kijkt ziet u dat zich op het onderstaande punt bevindt:


Colofon

Fietsen.in is geproduceerd door Eelco Weijmans, en bevat beeldmateriaal en teksten die aan zijn hand vervaardig zijn. Op deze publicatie berust copyright. Het zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van auteur reproduceren van enigerlei media aanwezig op deze site is dan ook uitdrukkelijk verboden.

Om meer over de auteur te weten te komen of contact met hem te zoeken kunt u onderstaande links gebruiken: